วันพุธที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2551

๒. การแต่งกาย



๑. ผู้ชาย นิยมสวมผ้านุ่ง เรียกว่า เกลิด ส่วนผ้าผืนยาวที่นุ่งเวลาออกงานสำคัญ เรียกว่า เกลิดฮะเหลิ่น แปลว่า ผ้านุ่งยาวหรือผ้าลอยชาย ส่วนเสื้อเป็นเสื้อคอกลมผ่าอกตลอด แขนกระบอกมีกระดุมผ้า หรือเชือกผูกเข้ากัน หรือเสื้อคอกลมสีสันแขนสั้น

๒. ผู้หญิง นิยมนุ่งผ้าซิ่นหรือผ้าถุง เรียกว่า นิ่น คล้ายผ้านุ่งของผู้ชาย แต่ลายของผู้หญิงละเอียด และสวยงามกว่า สวมเสื้อตัวในคอกลมแขนกุดตัวสั้น แค่เอวเล็กพอดีตัว สวมทับด้วยเสื้อแขนยาวทรง กระบอก เป็นผ้าลูกไม้เนื้อบางสีอ่อนมองเห็นเสื้อตัวใน หรือจะเป็นผ้าฝ้ายสีขาวก็ได้หญิงมอญนิยมเกล้าผมมวยค่อนต่ำลงมาทางด้านหลัง
สิ่งสำคัญของคนมอญเมื่อเข้าวัด คือ มักคล้องผ้าสไบ เรียกว่า หยาดโด๊ด ใช้ได้ทั้งชายหญิง แต่โดยมากชายสูงอายุมักใช้ผ้าขาวม้า วิธีห่มคือ พาดจากไหล่ซ้ายไปด้านหลังอ้อมใต้รักแร้ขวาแล้วขึ้นไปทับบนไหล่ซ้ายหากไปงานรื่นเริงเที่ยวเล่นก็ใช้คล้องคอแทนหรือพาดลงมาตรง ๆ บนไหล่ซ้าย มอญบางขันหมากนิยมใช้สไบที่เป็นผ้าฝ้ายสีขาว หรือผ้าที่ถักด้วยไหมพรม และผ้าแพรจีนเนื้อละเอียด มีลายในตัวซึ่งมีการซื้อหาจากแหล่งร้านค้าในตลาด นิยมเรียกว่าผ้าแพรสีทอง โดยเฉพาะเวลาเข้าวัดร่วมในงานบุญต่าง ๆ มักพบสตรีผู้สูงอายุชาว มอญบางขันหมาก พาดผ้าสไบแทบทุกคน เพราะเชื่อกันว่า การคล้องผ้าสไบมีอานิสงส์ในการทำบุญเพิ่มขึ้น เมื่อไปวัดจะใช้สไบพาดเฉียงไหล่เวลากราบพระจะปล่อยชายข้างหนึ่งลงมารองกราบ


ไม่มีความคิดเห็น: